مطالعات شایعه - بخش یک

شایعه به قول «کاپفرر» قدیمیترین رسانه گروهی است، با این حال مطالعه علمی شایعات 70 سال است که در جوامع غربی آغاز شده است. اولین تحقیق در این زمینه در 1935 توسط «جامونا پراساد» بوده اما عموما کتاب «روان شناسی شایعه» نوشته الپورت و پستمن در سال 1947 نقطه آغازین پژوهشهای علمی درنظر گرفته میشود.

مطالعه شایعه متمرکز در یک رشته علمی نبوده اگرچه روانشناسی اجتماعی محمل آغازین مطالعه شایعات و توسعه دهنده جدی پژوهشهای آن بوده اما جامعه شناسی نیز با رساله شیبوتانی در سال 1966 به این قلمرو وارد شده است و با ورود شایعات به رسانه های جمعی و سپس رسانه های اجتماعی شایعات مورد توجه رشتههایی مانند علوم ارتباطات نیز قرار گرفته است. در واقع شایعات یک قلمرو مطالعاتی و پژوهشی بین رشتهای است و حتی رشته های فنی نیز به پژوهش هایی در خصوص توسعه ابزارهایی برای رصد انتشار و شناسایی شایعات دست زده اند.

در ایران شایعات به صورت پراکنده در قالب برخی پژوهشها مورد توجه قرار گرفته است.

با این مقدمه قصد دارم در قالب چند مطلب در روزهای آتی مبحث شایعات را مورد اشاره قرار دهم. بخش عمده این مطالب از کتاب روانشناسی شایعه؛ رویکردهای اجتماعی و سازمانی از نیکلاس دی فونزو و پراشانت بوردیا خواهد بود.

مطالب مرتبط:

شایعه، بدگویی و افسانه شهری (افسانه امروزی)- بخش دوم